Un xulgado confirma 34.000 euros de sanción por non pagar as horas extra de nove condutores

Unha empresa de transporte impugnou dúas multas da Inspección de Traballo e perdeu. O Tribunal de Instancia de Lugo, na súa Sección do Social, desestimou a demanda e confirmou as sancións por superar o límite anual de horas extraordinarias en nove condutores e por non aboar esas horas. Entre as dúas, a contía confirmada ascende a 35.882 euros.

Que sancionou a Inspección

A acta de infracción recollía dúas condutas. A primeira, cualificada como grave segundo o artigo 7.5 da LISOS, era que nove condutores superaran o límite legal de horas extraordinarias nun mesmo ano, cunha sanción de 1.500 euros. A segunda, cualificada como moi grave segundo o artigo 8.1, era o impago desas horas, cun prexuízo aos traballadores cifrado en 23.132 euros e unha sanción de 34.382 euros.

O contexto márcao o sector, con condutores suxeitos ao convenio de recuperación e reciclaxe de residuos e un límite de 1.776 horas anuais por traballador. A Inspección construíu o seu cálculo cruzando nóminas, calendario laboral, rexistros de xornada e os datos dos tacógrafos, que reflicten de forma automática as horas de condución.

A empresa recorreu e perdeu

A defensa da empresa non negaba os datos brutos do tacógrafo. Sostiña que os condutores, ao marcar a man a actividade distinta da condución, etiquetaran como “outros traballos” tempos que en realidade eran esperas, avarías ou descansos, de xeito que as horas computables quedaban infladas. Se esas horas se descontaban, dicía, non había exceso.

O tribunal admite que algúns deses rexistros eran discutibles. Recoñece que houbo un día de asignación dubidosa por cada condutor, e tres días no caso dun deles. Pero esa marxe non lle serve á empresa por dúas razóns. A primeira, procesual: a acta da Inspección goza de presunción de certeza conforme ao artigo 23 da Lei 23/2015, e esa presunción só cede ante proba en contrario con peso abondo, non ante conxecturas. Ao alegar un uso incorrecto do tacógrafo, era a empresa quen tiña que acreditar ese uso incorrecto de forma consistente, e o xulgado conclúe que non o fixo. A segunda, aritmética: aínda restando as horas que a propia empresa sinalaba como mal rexistradas, o cómputo seguía por riba do tope anual. O resultado non dependía de resolver cada día dubidoso, porque o exceso mantíñase en calquera escenario.

Discutir unha acta da Inspección sobre horas extra esixe algo máis ca unha interpretación alternativa dos datos. Fai falta documentación propia, sostida no tempo, que contradiga o rexistro obxectivo no que se apoia o inspector, e iso é o que aquí non chegou ás actuacións. A sentenza non é firme e cabe recurso de suplicación ante o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, pero o criterio sobre a carga da proba é o que adoita repetirse nestes preitos.

O control da xornada avisa antes do tope de horas extra

O mesmo Estatuto dos Traballadores que fixa o máximo de horas extra explica como se vixía. O artigo 35.5 obriga a rexistrar a xornada de cada traballador día a día e a totalizala no período de aboamento das retribucións, entregando copia dese resumo. Ese reconto amosa canto leva acumulado cada persoa fronte ao límite anual e deixa constancia das horas que hai que pagar.

No transporte, esa foto dáa en parte o tacógrafo, e no resto dos sectores dáa o rexistro de xornada. Totalizar as horas por traballador permite ver achegarse o tope con marxe para reorganizar quendas ou pagar o que corresponde. Sen ese control, a acumulación convértese en infracción antes de que ninguén a vexa vir, e a empresa chega ao xuízo sen un rexistro propio fronte á Inspección.

Como o resolve Cleverfy

Cleverfy garda o rexistro diario de cada empregado, coa hora de entrada, saída e pausas, e totaliza as horas por día e por mes. O límite de horas extra configúrase segundo o convenio de cada empresa, e cando un traballador se achega a ese límite ou o supera, o sistema envía unha alerta. O informe de horas amosa o saldo de horas extraordinarias de cada empregado, de xeito que a acumulación é visible moito antes de chegar ao tope. Cada traballador accede ademais aos seus propios rexistros e resumos, o detalle que o artigo 35.5 obriga a entregar coa nómina. Todo se conserva durante os catro anos que esixe a lei, e se a Inspección revisa a xornada, a empresa chega co seu propio rexistro.

Información xurídica de carácter xeral, non constitúe asesoramento legal. A resolución non é firme e cabe recurso de suplicación. Fonte: Tribunal de Instancia de Lugo, Sección do Social, sentenza 404/2026 do 25 de xuño de 2026 (ECLI:ES:TIS:2026:1744). Consulta a resolución no CENDOJ.