O Supremo confirma que os delegados sindicais deben poder acceder ao rexistro de xornada

O Tribunal Supremo confirmou que os delegados sindicais teñen dereito a acceder ao rexistro de xornada nas mesmas condicións que os comités de empresa. A STS 572/2026, do 24 de xuño de 2026 (ECLI:ES:TS:2026:2920, relator García-Perrote Escartín) desestima o recurso de casación da empresa demandada, do sector do contact center, e deixa firme a sentenza da Audiencia Nacional que xa condenara á empresa.

O punto que chega ata o Supremo é estreito pero ten percorrido práctico: se os delegados da sección sindical estatal dun sindicato poden esixir a mesma información e documentación que se entrega aos comités, referida a toda a empresa, e se a empresa está obrigada a facilitala sen agardar a que lla pidan.

De onde vén o preito

O sindicato Forza Independente e Sindical de Traballadores (FIST) demandou a empresa por tutela de dereitos fundamentais de liberdade sindical. O suplico da demanda tiña quince puntos: locais, correo corporativo, ferramentas de mensaxaría, taboleiro virtual, liberación de representantes e unha indemnización de 60.000 euros, entre outros.

A Audiencia Nacional, na súa sentenza 91/2025, do 24 de xuño, estimou só un deses quince puntos. Condenou a empresa a entregar aos delegados sindicais de FIST a mesma información e documentación que aos comités de empresa, referida ao ámbito de toda a empresa e coa mesma periodicidade, máis 1.500 euros por danos. Desestimou todo o demais.

Dentro dese único punto estimado, a Audiencia Nacional precisou que documentación era esixible: a do artigo 64 do Estatuto dos Traballadores, o acceso ao rexistro de xornada do artigo 34.9 ET e a copia dos acordos de traballo a distancia do artigo 6.2 da Lei 10/2021. É esa referencia ao rexistro de xornada a que dá interese ao caso.

Os dous argumentos da empresa, e por que o Supremo os rexeita

A empresa recorreu en casación cun motivo único. Sostiña dúas cousas. Primeiro, que non existe un prazo ou periodicidade determinada para entregar a documentación aos delegados. Segundo, que os delegados nunca solicitaran esa documentación, de modo que a empresa non tiña por que adoptar unha actitude “proactiva”.

O Supremo responde que ambas as premisas son erróneas.

Sobre os prazos, lembra que o artigo 64 ET si os fixa en moitos casos: información trimestral nos apartados 2 e 5, polo menos anual no apartado 3, a periodicidade que proceda no apartado 4 e dez días no 64.4 e). O artigo 6.2 da Lei de traballo a distancia tamén marca un prazo expreso, non superior a dez días desde a formalización do acordo. A idea de que non hai periodicidade non se sostén fronte ao propio texto legal.

Sobre a falta de solicitude previa, a obriga de informar e entregar documentación non se desencadea coa petición da representación:

“la empresa sí debe tener una actitud «proactiva» al respecto. Con mayor rigor, cabe decir que no se trata tanto de tener aquella actitud, sino que la normativa vigente obliga a la empresa a entregar determinada información y documentación, muchas veces fijando el plazo concreto para hacerlo, y la empresa debe cumplir directamente con sus obligaciones en el plazo previsto. Estamos ante una obligación positiva y directa, sin que quepa interpretar que dicha obligación solo surge o se desencadena tras la solicitud de los representantes de las personas trabajadoras.”

O deber nace da lei, non dun requirimento. A empresa que agarda a que lle pidan o rexistro para poñelo á disposición xa está incumprindo.

Que significa que o rexistro estea “á disposición”

O Supremo distingue entre dúas obrigas que a miúdo se mesturan, e ese matiz é o que fai útil a sentenza para calquera empresa, teña ou non un conflito sindical aberto.

A documentación do artigo 64 ET entrégase. Son informes, copias e datos que a empresa fai chegar á representación en prazos taxados. O rexistro de xornada do artigo 34.9 ET funciona doutro modo. O último parágrafo dese precepto obriga a que os rexistros permanezan “á disposición” dos representantes legais das persoas traballadoras, un dereito de acceso permanente ao rexistro e non unha entrega periódica de copias:

“El último párrafo de este precepto establece que los registros de jornada han de permanecer «a disposición» de los representantes legales de las personas trabajadoras. Y es a este «acceso» del registro de jornada al que precisamente se refiere el fundamento de derecho noveno de la sentencia recurrida.”

Na práctica, cumprir co rexistro de xornada fronte á representación legal non se esgota mandando un PDF unha vez ao mes. O comité, e agora con esta sentenza tamén os delegados sindicais, ten que poder consultar o rexistro cando o necesite. A Audiencia Nacional engadiu un detalle que o Supremo non corrixe: ese acceso debe permitir descargar e imprimir a información, non só vela na pantalla sen poder extraela.

Ese último punto non é menor neste caso. A empresa implantara unha política de seguranza e unha lóxica “paper-less” que, segundo os feitos probados, dificultaba que a representación puidese descargar ou reenviar a documentación sensible. O dereito de acceso perde sentido se o sistema permite mirar pero non obter unha copia utilizable.

Por que isto vai máis alá dun caso sindical

É tentador ler a sentenza como un asunto de relacións laborais dunha gran empresa de contact center. Pero o criterio sobre o rexistro de xornada aplica a calquera empregador con representación legal, e o seu alcance ensánchase coa reforma normativa que vén.

O borrador do novo Real Decreto do Rexistro Horario Dixital insiste precisamente na accesibilidade do rexistro: para o propio traballador, para a representación legal e para a Inspección de Traballo, neste último caso con acceso remoto. A doutrina que o Supremo confirma agora sobre o artigo 34.9 ET vixente encaixa con esa dirección. Un rexistro que exista pero que non estea xenuinamente á disposición de quen ten dereito a consultalo cumpre a medias.

Para quen decide con que ferramenta ficha o seu persoal, a sentenza deixa tres esixencias concretas. O rexistro ten que estar accesible de forma permanente para a representación legal, sen agardar a que ninguén o reclame. Ese acceso alcanza tanto a comités como a delegados sindicais. E se a representación pode ver o rexistro pero non descargalo nin imprimilo, o dereito queda curto.

Que queda firme

O Supremo desestima o recurso, confirma a sentenza da Audiencia Nacional e declara a súa firmeza. Non impón custas porque a parte recorrida non se personou, e acorda a perda do depósito que a empresa constituíu para recorrer. Contra esta resolución do Tribunal Supremo xa non cabe recurso ordinario.

Como o resolve Cleverfy

Cleverfy parte xustamente desa idea de accesibilidade. O rexistro gárdase de forma inmutable, con trazabilidade de cada cambio, e os datos saen nun formato que se pode descargar e imprimir, que é o que a Audiencia Nacional esixía e o Supremo confirma.

Sobre esa base, o rexistro está pensado para abrirse por perfís distintos segundo a quen lle corresponde consultalo:

• A empresa, que xestiona e totaliza a xornada do cadro de persoal.
• Cada persoa traballadora, sobre o seu propio rexistro, con acceso e copia inmediata.
• A representación legal, comités e delegados sindicais, sobre o conxunto da empresa, que é exactamente o escenario desta sentenza.
• A Inspección de Traballo, á que o novo Real Decreto quere dar acceso remoto e inmediato.

Levado ao que decide o Supremo, ese deseño cobre as tres esixencias do fallo: acceso permanente sen que ninguén teña que reclamalo, mesmo alcance para comités e delegados, e rexistros que se poden extraer e non só mirar na pantalla. Pódese ver nunha demo de 15 minutos, xunto a que ten que cumprir un software de control horario fronte ao novo Real Decreto.

Preguntas frecuentes

Os delegados sindicais teñen dereito a acceder ao rexistro de xornada? Si. O artigo 10.3.1º da Lei Orgánica de Liberdade Sindical recoñece aos delegados sindicais o dereito a acceder á mesma información e documentación que a empresa pon á disposición do comité de empresa. Entre esa documentación está o rexistro diario de xornada, que o artigo 34.9 do Estatuto dos Traballadores obriga a manter á disposición da representación legal. A STS 572/2026, do 24 de xuño, confirma que ese acceso alcanza aos delegados sindicais igual que aos comités.

A empresa ten que entregar o rexistro de xornada só se a representación o pide? Non. O Tribunal Supremo deixa claro que a obriga de informar e entregar documentación é positiva e directa. Nace da lei, con prazos concretos en moitos casos (trimestrais, anuais ou de dez días segundo o artigo 64 ET), e non depende de que os representantes a reclamen. A empresa debe cumprir por si mesma dentro do prazo previsto, sen necesidade de ser requirida.

Que diferenza hai entre entregar documentación e dar acceso ao rexistro de xornada? O artigo 64 ET impón entregar determinada documentación á representación legal en prazos taxados. O artigo 34.9 ET, en cambio, esixe que os rexistros de xornada permanezan á disposición dos representantes: é un dereito de acceso permanente ao rexistro, non unha entrega periódica de copias. A sentenza recorrida falaba precisamente desa garantía de acceso, e o Supremo confírmaa.

---

Fontes: sentenza STS 572/2026, do 24 de xuño de 2026 (ECLI:ES:TS:2026:2920, recurso de casación 232/2025), consultable a través de CENDOJ. Confirma a SAN 91/2025, do 24 de xuño (proc. 28/2025). Artigos 34.9 e 64 do Estatuto dos Traballadores e artigo 10.3 da Lei Orgánica de Liberdade Sindical.

Nota legal: Este artigo ten carácter informativo e non constitúe asesoramento xurídico.