Os sindicatos presionan para que o rexistro horario dixital saia xa

Nota legal: Este artigo ten carácter informativo e non constitúe asesoramento xurídico. O Real Decreto de rexistro horario dixital segue en tramitación e aínda non se publicou no BOE.

Pasou a data que puxo Díaz, e o decreto segue sen saír

A principios de maio, Yolanda Díaz fixou un teito claro: o Real Decreto que obriga a rexistrar a xornada por medios dixitais estaría aprobado antes do 21 de xuño. Esa data chega esta semana e o texto non pasou polo Consello de Ministros nin apareceu no BOE.

O baleiro enchérono os sindicatos. O 16 de xuño, Unai Sordo (CCOO) e Pepe Álvarez (UGT) compareceron xuntos para pedir ao Goberno que deixe “as escusas” e aprobe o rexistro horario dunha vez. A frase de Sordo resume o ton: están “fartos da parálise” nun paquete de medidas que o Executivo vén anunciando desde hai meses.

Por que apertan agora os sindicatos

O argumento de UGT é de cifras. Álvarez puxo sobre a mesa que en España fanse entre dous e tres millóns de horas extra cada semana que non se pagan. Sen un rexistro fiable, esas horas non se ven en ningures, así que nin se cobran nin cotizan. Para os sindicatos, a prioridade está aí, non no papelame.

Detrás hai un cálculo político. O rexistro horario por decreto é o plan B. O plan A era a redución de xornada a 37,5 horas por lei, que caeu no Congreso pola falta de apoios. Ao Goberno quédanlle as medidas que pode sacar sen pasar pola Cámara, e o control horario é unha delas. De aí a insistencia sindical: é o que o Executivo pode aprobar só, sen negociar votos.

O obstáculo que segue aí

O freo ten nome. En marzo, o Consello de Estado emitiu un ditame desfavorable sobre o borrador. Non por capricho: o órgano consultivo sinalou que o texto non avalía ben o impacto económico, que impón obrigas que deberían tramitarse como lei e non como regulamento, que non se adapta ás particularidades de cada sector e que a protección de datos do traballador queda curta.

O ditame non obriga a nada —o Goberno pode tirar adiante igual— pero deulle munición a quen quere atrasar a norma e abre a porta a que a aplicación real se vaia a 2027. E hai un detalle que transcendeu estas semanas: desde Traballo apuntouse a Economía por ter alimentado ese ditame crítico. É dicir, parte do bloqueo vén de dentro do propio Goberno, non só da oposición.

A variable nova que mira a Xenebra

Á ecuación sumóuselle un factor que case ninguén tiña no radar hai un mes. Yolanda Díaz figura como posible candidata a dirixir a Organización Internacional do Traballo (OIT). As candidaturas péchanse a finais de agosto e a elección vótase en novembro.

Para unha peme isto parece alleo, pero ten consecuencias prácticas. A ministra de Traballo é quen empurra o decreto. Se o seu horizonte persoal se move a Xenebra, perde parte da forza política para pechar antes do verán un texto que xa arrastra un ditame en contra e roces internos. O rexistro horario podería saír adiante precisamente porque a Díaz lle interesa deixalo pechado antes de marchar, ou podería quedar outra vez no caixón. As dúas lecturas están sobre a mesa.

Que significa todo isto para a túa empresa

O calendario político do decreto é un culebrón, pero o rumbo de fondo non cambiou en dous anos. Saia a data que saia, o papel e o Excel teñen os días contados e o rexistro terá que ser dixital, inmodificable e con acceso para a Inspección. De feito, o Tribunal Supremo xa vén tombando os rexistros manuais caso tras caso, haxa decreto ou non.

Isto deixa as pemes nunha posición incómoda pero clara. Agardar pola publicación no BOE para moverse ten un custo real:

• O histórico non se fabrica cara atrás. A Inspección pode pedir datos de meses anteriores, así que canto antes empeces a rexistrar, máis respaldo terás o día que chamen á porta.
• Migrar baixo presión sae máis caro. Cando a norma se publique, todas as empresas que ficharon en papel buscarán provedor á vez. Os prazos e o soporte satúranse.
• O hábito tarda en asentarse. Acostumar a un cadro de persoal a fichar ben leva semanas, e iso non depende de ningunha data oficial.

Quedar quieto á espera do BOE ten pouco sentido cando o único en dúbida é o calendario e non cara a onde vai a norma.

Que ten que cumprir o teu sistema

Cando o Real Decreto se publique, o listón xa se coñece porque está no borrador que leva un ano circulando. Como mínimo, un sistema de control horario terá que ofrecer:

1. Fichaxe dixital —web, app móbil ou quiosco—, nada de papel nin follas de cálculo.
2. Rexistro inmodificable con trazabilidade completa de calquera cambio.
3. Hora e minuto exactos de entradas, saídas e pausas.
4. Acceso remoto e inmediato para a Inspección de Traballo.
5. Conservación segura dos datos durante catro anos.
6. Resumo mensual dispoñible para cada traballador xunto coa nómina.

Se a túa solución actual non cobre algún destes puntos, non cumpre co que vén. Podes ver os requisitos completos que debe esixir un software e como encaixan no teu día a día.

O que custa adiantarse

A parte que descoloca a moitas pemes é o prezo. Cumprir co rexistro horario dixital non esixe un investimento de miles de euros. Solucións como Cleverfy cobren todos os requisitos do borrador desde 1,50 € por empregado e mes (ver prezos). Para un cadro de dez persoas son 15 € ao mes, menos que a sanción mínima por un só incumprimento detectado nunha inspección.

---

Prefires chegar cos deberes feitos? Con Cleverfy dixitalizas o rexistro de xornada en dez minutos e empezas a xerar histórico antes de que o BOE te obrigue. Próbao gratis 14 días →

---

Fontes: Autónomos y Emprendedor, Servimedia, elDiario.es.

Foto: Unai Sordo, secretario xeral de CCOO. Sami Falafel, CC0. Imaxe recortada.