CCOO e UGT danlle ao Goberno ata o 31 de xullo para aprobar o rexistro horario

Nota legal: Este artigo ten carácter informativo e non constitúe asesoramento xurídico. O Real Decreto de rexistro horario dixital segue en tramitación e aínda non se publicou no BOE.

Os sindicatos poñen data e poñen prezo

Durante meses, CCOO e UGT pediran que o rexistro horario saíse “dunha vez”, sen máis. O 30 de xuño subiron a aposta. Unai Sordo e Pepe Álvarez fixaron unha data, o 31 de xullo, e engadíronlle unha ameaza concreta: se o Real Decreto non está aprobado para entón, deixan de asinar acordos co Goberno durante o resto da lexislatura.

O rexistro horario por decreto non viaxa só nese envite. Os sindicatos méteno no mesmo paquete que a suba do salario mínimo sen absorción e a lei de riscos laborais, que segue parada. Sordo e Álvarez formulárono como unha cuestión de credibilidade: se o que se asina non acaba convertido en dereitos, avisan, a confianza que sostivo o diálogo social estes anos erosiónase e os próximos acordos serán moito máis difíciles.

Por que o 31 de xullo e non outra data

Agosto baleira o Consello de Ministros. O que non saia nas dúas ou tres reunións que quedan de xullo vaise, na práctica, a setembro como pronto, e para entón o calendario político é outro. A data marca o último tramo con marxe real para aprobar a norma antes do parón.

Hai un segundo reloxo menos visible. Yolanda Díaz soa como candidata a dirixir a Organización Internacional do Traballo, coas candidaturas pechándose a finais de agosto. A ministra que empuxa o decreto ten, por tanto, un incentivo propio para deixalo pechado antes de marchar, e tamén o risco de perder folgo político se o seu horizonte se move a Xenebra. Nos dous escenarios o impulso apunta a pechar o decreto antes do verán, non a aparcalo ata o outono.

Este decreto vén do plan B do Goberno. O plan A, a redución de xornada a 37,5 horas por lei, caeu no Congreso por falta de apoios. O que lle queda ao Executivo son as medidas que pode sacar por vía regulamentaria, sen depender de votos que non ten, e o control da xornada é a principal. Os sindicatos apertan aquí porque é o terreo onde o Goberno non necesita a ninguén máis para actuar.

O obstáculo non desapareceu

O freo ten nome desde marzo. O Consello de Estado emitiu un ditame desfavorable sobre o borrador e suscitou obxeccións de fondo: que o texto non avalía ben o impacto económico, que impón obrigas máis propias dunha lei que dun regulamento, que non distingue entre sectores con realidades moi distintas e que a protección de datos do traballador queda curta.

Ese ditame non é vinculante —o Goberno pode aprobar o decreto igualmente— pero fai dúas cousas incómodas. Dá argumentos xurídicos a quen queira impugnar a norma despois nos tribunais, e alimentou a fricción dentro do propio Executivo, con Traballo e Economía tirando en direccións distintas sobre canto suavizar o texto para as pemes. O ultimato sindical chega, precisamente, para forzar que esa discusión interna se peche antes de que se esgote o mes.

Que cambia isto para unha peme

No inmediato, pouco. Que a data de aprobación baile non cambia o que o decreto vai esixir, porque o contido leva meses sobre a mesa no borrador do Real Decreto: fichaxes por medios dixitais, con hora e minuto de entrada, saída e pausas; rexistros non manipulables sen deixar rastro; acceso do traballador aos seus propios datos; e consulta da Inspección de Traballo, na versión que máis se discutiu, en remoto.

Nada diso se improvisa o día que saia no BOE. Unha empresa que hoxe ficha en papel, ou nunha folla de Excel que calquera pode editar despois, tería que refacer a súa forma de rexistrar a xornada case desde cero, e ese cambio leva o seu tempo se se fai ben (aquí explicamos como cumprir paso a paso). E o prazo entre a publicación e a entrada en vigor destas normas adoita ser curto. Moverse agora non serve para adiantarse a unha data concreta —que ninguén ten—, senón para chegar a ela co problema resolto e non coa conta atrás enriba.

Un sistema de rexistro dixital resolve ese salto por adiantado. Con Cleverfy os fichaxes quedan selados con hora e minuto, son consultables polo traballador e quedan listos para unha inspección sen reconstruír nada a man. Podes velo funcionando antes de que o decreto obrigue a telo.

Se o decreto sae o 31 de xullo, en setembro ou máis tarde depende dunha negociación política allea á empresa. O que si está na súa man é chegar a esa data co fichaxe xa en regra.

---

Fontes: Noticias Obreras (CCOO), Qué.es.

Imaxe: Sinatura do Estatuto do Bolseiro (2023): Unai Sordo, Yolanda Díaz e Pepe Álvarez. © UGT, vía Wikimedia Commons (CC BY 2.0).