Rexistro horario e modificación substancial: KAEFER (Avilés, 2026)

Nota legal: Este artigo é informativo e non constitúe asesoramento xurídico. Resume a STIS 756/2026 (Tribunal de Instancia de Avilés, sec. Social, praza 2), sentenza 104/2026 do 27 de marzo, ECLI:ES:TIS:2026:756. É sentenza de primeira instancia e non é firme: cabe recurso de suplicación ante o TSX de Asturias.

O caso

Un traballador do sector do illamento industrial, con antigüidade desde 2002 e subrogado a KAEFER Servicios Industriales SAU en 2019, prestaba os seus servizos nas instalacións de FERTIBERIA en Corvera de Asturias. Xornada pactada: 40 horas semanais, 1.728 anuais por convenio, horario 07:15 a 15:15 (8 horas diarias).

O 20 de febreiro de 2026 KAEFER envioulle unha comunicación recordándolle que, segundo os rexistros de fichaxe, os datos non encaixaban co horario establecido e que debía cumprir estritamente o 07:15–15:15. O traballador respondeu cunha demanda por modificación substancial de condicións de traballo (art. 41 ET), alegando que a empresa lle estaba subindo media hora ao día pola vía de feito e que a comunicación era ademais unha represalia (vulneración da garantía de indemnidade). Reclamaba volver ao horario anterior máis 7.501 € de danos e prexuízos.

O argumento de represalia non nace da nada. A sentenza recolle tres antecedentes xudiciais sobre o mesmo contorno: unha sentenza firme 473/2024 do propio Tribunal de Avilés que xa lle dera a razón ao actor fronte a KAEFER pola supresión dos complementos “saídas” e “quilometraxe”; outra sentenza 468/2024 favorable a un compañeiro (don Pablo) pola mesma cuestión; e unha terceira do ano 2025 (373/2025) inicialmente desestimada por xurisdición, anulada polo TSX de Asturias e hoxe recorrida en casación pola empresa. Sobre ese contexto previo entra a comunicación do 20 de febreiro.

Que din os rexistros de fichaxe da empresa

O núcleo do caso son os propios fichaxes que achega KAEFER:

Período	Fichaxe entrada	Fichaxe saída	Xornada media
2023	~07:45 (15 min antes das 08:00)	~15:30	—
2024 a set 2025	07:15–07:20	~15:00	7,77 h
15 set 2025 – 23 feb 2026	07:27–07:32	~15:00	7,52 h
24 feb – 17 mar 2026 (tras aviso)	07:10–07:15	15:15 exactas	8,05 h

O que eses datos demostran é o contrario do que sostiña a demanda. A xornada que a empresa estaba a deixar de tolerar era unha xornada incumprida de forma sistemática (7,52 h de media no tramo máis recente). Tras a comunicación do 20 de febreiro, o traballador empeza a fichar a 8,05 h de media sen que a empresa modificase nada máis.

Como está montado o procedemento de fichaxe de KAEFER

KAEFER ten un procedemento formal de xestión e rexistro de xornada, con varios elementos relevantes que a sentenza recolle como feitos probados:

• Obriga xeral: todo traballador con medios para fichar debe facelo seguindo as normas establecidas.
• Dobre sistema: código QR (vía tableta, móbil corporativo ou ordenador) e portal do empregado.
• Marco horario: o inicio de xornada realízase xa vestido con roupa de traballo e EPIs, “en el horario de la obra, no el que estipule el trabajador” (no horario da obra, non o que estipule o traballador). Marxe tolerado de 10–15 minutos.
• Pausa para xantar: se se interrompe a xornada, hai que fichar saída e volta.
• Difusión e disciplina: o procedemento está publicado en taboleiros, comunicouse por escrito a todos os traballadores, e a empresa avisou de que sancionará as non-fichaxes e as prácticas irregulares.

É un sistema que, lonxe de ser papel mollado, está pensado como fonte de proba operativa fronte a incumprimentos.

O que decide o xuíz

O Tribunal de Instancia desestima integramente a demanda. O razoamento móvese sobre dous eixes:

1. Non hai modificación substancial, senón exercicio do ius variandi empresarial. Recordarlle ao traballador o seu horario contractual non altera condicións; restablécenas. Unha modificación substancial (art. 41 ET) esixe un cambio “que altere y transforme los aspectos fundamentales de la relación laboral” (que altere e transforme os aspectos fundamentais da relación laboral), e aquí o que cambia é a conduta do traballador, non a condición pactada.
2. A carga probatoria é do demandante (art. 217.2 LEC). O traballador alegaba que fichaba de 07:30 a 15:00; os rexistros achegados pola empresa mostraban entrada habitual 07:15–07:20 desde 2024. Esa proba documental “atestigua de forma fehaciente el devenir contractual” (acredita de forma fidedigna o devir contractual) e derruba a formulación da demanda.

O xuíz deixa tamén unha observación práctica relevante: a empresa tiña marxe, coñecíao, e aínda así unha das xornadas do propio mes de marzo cae por debaixo de 8 h sen consecuencias. O que pecha KAEFER é a billa da flexibilidade que ela mesma tolerara durante anos.

Por que importa esta sentenza

É unha sentenza de primeira instancia e non fixa doutrina. Pero ilustra un escenario que o réxime do rexistro horario dixital fai cada vez máis habitual:

A fichaxe tamén xoga a favor do empresario cando é a el a quen lle corresponde a carga de probar o incumprimento do traballador. Serve á Inspección de Traballo e ao traballador para acreditar exceso de xornada, pero igualmente serve ao empregador para soster medidas correctoras ou disciplinarias fronte a quen non cumpre a xornada pactada, e para facelo sen que esas medidas se reinterpreten como modificación substancial. A lóxica é a mesma que a que recolliamos noutro caso recente onde a fichaxe dixital blindou a empresa fronte a unha reclamación de horas extra.

Hai outra lección menos retórica e máis operativa: quen leva un bo rexistro gaña fiestra de manobra. KAEFER puido construír a súa defensa en tres táboas e un correo electrónico precisamente porque tiña datos limpos de 2023 a 2026. Se os rexistros foran un Excel manipulable ou partes en papel, o resultado probatorio inclínase ao lado contrario, en liña cos criterios do TXUE no asunto CCOO/Deutsche Bank (C-55/18) e a doutrina que aplica o Supremo.

Un detalle táctico que o procedemento de KAEFER deixa explícito e que a sentenza recolle sen matizar: a marxe de 10–15 minutos publicada nas súas normas internas. Esa banda razoable neutraliza alegacións de rixidez excesiva sen renunciar ao deber obxectivo das 8 horas.

Queda fóra do que resolve a sentenza unha fronte aberta: a queixa do traballador sobre vulneración da garantía de indemnidade (represalia por reclamacións xudiciais previas) pode recorrerse en suplicación ao TSX de Asturias. O debate pode continuar, pero a empresa chega cun traballo probatorio dificilmente discutible nese terreo.

Que esixir, como empresa, a un rexistro horario para defenderse nun caso así

A sentenza non o escribe nestes termos, pero todo o que fai ben KAEFER encaixa co que o art. 34.9 ET e o réxime xeral do rexistro horario dixital xa esixen ou esixirán:

• Trazabilidade histórica: poder mostrar o patrón de fichaxes dun traballador durante anos, non só o mes en disputa.
• Inmutabilidade: que a empresa non poida manipular o rexistro a posteriori (e que o traballador tampouco). Aquí a proba asínaa o propio sistema, non a elabora unha das partes.
• Procedemento publicado e comunicado: política de fichaxe coñecida, accesible en taboleiros e por correo, con regras claras sobre QR/portal, roupa, EPIs, pausas e marxes tolerados.

A eses tres elementos materiais súmaselle un procedemental que neste caso pesou: a comunicación do 20 de febreiro opera como pre-aviso, non como sanción. O xuíz léaa como exercicio razoable do poder de dirección, e non como represalia. Sen esa secuencia (datos limpos → aviso documentado → marxe para corrixir → constatación da corrección efectiva), o mesmo escenario fáctico inclínase ao lado contrario.

---

Queres que o teu rexistro de fichaxe funcione tamén como proba ao teu favor? Cleverfy rexistra a xornada dos teus empregados de forma dixital, inmutable e con conservación de 4 anos, lista para Inspección e para xuízo. Próbao 14 días grátis →

---

Fonte: STIS 756/2026, Tribunal de Instancia de Avilés (sec. Social, praza 2), sentenza 104/2026 do 27 de marzo, ECLI:ES:TIS:2026:756, consultable en CENDOJ. Sentenza non firme (cabe recurso de suplicación ante o TSX de Asturias en materia de tutela de dereitos fundamentais).